Poziom roboczy dźwigu jest podzielony według częstotliwości użytkowania i stanu obciążenia, co jest ważnym parametrem oceny projektu i wyboru dźwigu. Norma ISO 4301-1 jest powszechnie stosowana na całym świecie do definiowania poziomu roboczego dźwigu, który dzieli dźwigi na 8 poziomów roboczych:
| A1-A2 | Poziom roboczy światła | Nadaje się do dźwigów o niskiej częstotliwości użytkowania i niewielkich obciążeniach, np. w warsztatach konserwacyjnych lub dźwigach używanych okazjonalnie. |
| A3-A4 | Średni poziom pracy | Nadaje się do dźwigów o średniej częstotliwości użytkowania i obciążeń, takich jak dźwigi w warsztatach obróbczych lub na liniach montażowych. |
| A5-A6 | Ciężki poziom roboczy | Nadaje się do dźwigów o dużej częstotliwości użytkowania i obciążeń, takich jak dźwigi w hutach, portach lub w ciężkim przemyśle wytwórczym. |
| A7-A8 | Bardzo ciężki poziom roboczy | Nadaje się do dźwigów o wyjątkowo wysokiej częstotliwości użytkowania i obciążeń, np. odlewnie o pracy ciągłej lub dźwigi w dużych portach. |
Każdy poziom roboczy ma odpowiadającą mu definicję stanu obciążenia i częstotliwości użytkowania. Stan obciążenia jest zwykle dzielony na lekkie obciążenie, średnie obciążenie, duże obciążenie i bardzo duże obciążenie, podczas gdy częstotliwość użytkowania odzwierciedla liczbę razy, gdy dźwig jest obsługiwany w określonym okresie czasu (zwykle w ciągu roku).
Wybierając dźwig, kluczowe jest zrozumienie wymaganego poziomu roboczego, ponieważ ma on bezpośredni wpływ na konstrukcję dźwigu, dobór materiałów, wytrzymałość konstrukcyjną i wymagania konserwacyjne. Niewłaściwy wybór poziomu roboczego może spowodować przedwczesne uszkodzenie dźwigu lub uniemożliwić mu spełnienie potrzeb roboczych, co wpłynie na wydajność produkcji i bezpieczeństwo.
